Dit is een verhaal dat veel mannen van 40+ herkennen, ook als loopbaancoaching nog niet in beeld is. Erik was 43. Zijn carrière was als vanzelf gegaan, gevraagd, gegroeid, geleverd. Tot hij op een dag merkte dat hij al jaren hetzelfde deed, op dezelfde plek, zonder zich af te vragen wat het hem nog bracht.

Hij was operationeel manager bij een middelgroot bedrijf, een rol die hij kende als zijn broekzak. Maar de laatste tijd voelde het anders. Jongere collega’s pakten dingen sneller op, terwijl Erik het gevoel had dat hij niet meer mee bewoog. Ook thuis voelde het vooral… gewoon. Een beetje sleur, zonder wrijving maar ook zonder verbinding. Erik merkte het wel, maar liet het zo.

Het moment dat alles veranderde

Toen kwam de reorganisatie. Zijn functie verviel en Erik kreeg een vaststellingsovereenkomst (VSO). Wat dat betekent voor je transitievergoeding, lees je hier.. Voor het eerst in jaren had hij tijd om echt na te denken, over zijn werk, over thuis, over wat hij eigenlijk wilde.

Voor veel mannen rond de veertig of vijftig is dit herkenbaar. Je bent gewend om door te gaan, om dingen op te lossen. Reflecteren? Op het werk doe je dat volop, op processen, op mensen, op resultaten. Je hebt geïnvesteerd in je carrière, cursussen gevolgd, jezelf professioneel ontwikkeld. Maar eerlijk gezegd meestal omdat het moest, niet omdat jij het wilde. En in je persoonlijke groei, in wie je nu eigenlijk bent en wat jij écht wilt, daar heb je veel minder in geïnvesteerd. Die termen kende Erik wel, van cursussen, van leiderschapstrajecten. Maar het waren woorden gebleven. Nooit echt naar zichzelf toegepast.

Misschien herken je dat. Niet ongelukkig, maar ook niet echt tevreden meer. De organisatiepsycholoog Manfred Kets de Vries, die decennialang topmanagers begeleidde, beschrijft hoe succesvolle mensen zichzelf jarenlang wegcijferen achter prestaties. Op een gegeven moment dringt de vraag zich op die ze lang konden negeren: wie ben ik eigenlijk, buiten mijn werk?

Wat reflectie oplevert

Erik besloot hulp te zoeken. Hij merkte dat hij er alleen niet uitkwam. Via een outplacementtraject kon hij niet alleen een nieuwe baan vinden, maar ook herontdekken wie hij nu eigenlijk was. Meer weten over hoe zo’n traject eruitziet? Bekijk ons outplacementtraject.

Het eerste gesprek voelde nog onwennig. Erik was gewend om oplossingen aan te dragen, niet om zelf vragen te krijgen. Maar na een paar sessies merkte hij dat er dingen naar boven kwamen waar hij normaal geen tijd voor nam, en dat hielp.

Hij ontdekte dat hij het organiseren en aansturen eigenlijk nog steeds leuk vond, maar behoefte had aan een rol waarin zijn ervaring meer werd ingezet voor het begeleiden van anderen. En thuis begon hij, voorzichtig, weer gesprekken te voeren die hij jarenlang had uitgesteld. Niets spectaculairs, maar wel iets dat er al te lang niet meer was geweest.

Van inzicht naar tevredenheid in een nieuwe levensfase

De periode na zijn ontslag was niet makkelijk, onzekerheid, twijfel, soms het gevoel gefaald te hebben. Maar door de tijd te nemen om te reflecteren, samen met begeleiding, kreeg Erik langzaam weer richting. Hij vond een nieuwe rol, dichter bij wat hem energie geeft. Maar de grootste verandering zat ergens anders: hij wist nu wat hij belangrijk vond en durfde daarnaar te handelen, steeds vaker uit eigen beweging.

Dat is wat reflectie uiteindelijk oplevert, geen ander leven, maar meer grip op het leven dat er al is. Een nieuwe levensfase betekent niet dat alles anders moet, het betekent dat je bewuster kiest wat je meeneemt en wat je loslaat. Die keuze, hoe klein ook, bepaalt of jij je leven leidt of dat het leven jou leidt.

Sta jij, net als Erik destijds, op een punt waarop reflectie nodig is, maar weet je niet goed waar te beginnen?

Een eerste gesprek is vrijblijvend en kost je niets, behalve een uurtje van je tijd. Vaak is dat al genoeg om te merken of het iets voor je is. Neem gerust contact op, of kijk bij loopbaancoaching voor meer informatie.